آتروفی مغز

  • 30 خرداد 1399

از بین رفتن سلولهای مغزی
آتروفی مغز، از بین رفتن سلولهای مغزی به نام نورونها است. آتروفی همچنین اتصالی را که به ارتباط سلول ها کمک می کند از بین می برد. این می تواند نتیجه بیماری های مختلف از جمله سکته مغزی و آلزایمر باشد. که در آنها مغز به شدت آسیب می بیند. به طور طبیعی با افزایش سن، تعداد سلولهای مغزی کاهش می یابند، البته این روند به کندی صورت می گیرد. آتروفی مرتبط با بیماری یا آسیب مغزی، سریعتر اتفاق می افتد و میزان آسیبی که وارد می کند، بسیار بیشتر است. آتروفی می تواند قسمتهای مختلف مغز را تحت تاثیر قرار دهد. برخی از بیماری هایی که باعث ایجاد این اختلال می شوند، پیش رونده هستند، به این معنی که میزان آسیب ها را بیشتر می کنند. برخی از افراد ممکن است به مراقبت تحت نظارت در خانه یا مرکز بهداشتی نیاز داشته باشند. اختلالی مانند آتروفی مغزی می تواند بر کیفیت زندگی و طول عمر فرد تاثیر بگذارد.

انواع آتروفی مغز
آتروفی قابل تعمیم است، به این معنی که می تواند تمام مغز را کوچک کند یا می تواند کانونی باشد و تنها بر یک محدوده کوچک از مغز تاثیر بگذارد و در نهایت منجر به کاهش عملکردهایی منطقه درگیر شده از مغز شود.
آتروفی کانونی، سلولها را در نواحی معینی از مغز تحت تأثیر قرار می دهد و باعث از بین رفتن عملکرد در آن مناطق خاص می شود. آتروفی عمومی، بر سلولهای مغز تاثیر می گذارد.
امید به زندگی در بیماران مبتلا به آتروفی مغز می تواند تحت تأثیر شرایطی باشد که باعث کوچک شدن مغز شده است. افراد مبتلا به آلزایمر به طور متوسط چهار تا هشت سال پس از تشخیص می توانند به زندگی خود ادامه دهند. در صورتی که بیماری آنها به طور موثر درمان شود، این افراد می توانند طول عمر طبیعی نیز داشته باشند .

علائم آتروفی مغز
علائم آتروفی مغز بسته به اینکه کدام منطقه یا مناطقی از مغز تحت تاثیر قرار گیرد، متفاوت است. ممکن است فرد هر یک از این علائم را تجربه کند.

دمانس، از دست دادن حافظه، یادگیری، تفکر انتزاعی و عملکردهای اجرایی مانند برنامه ریزی و سازماندهی است.
تشنج، فعالیتهای الکتریکی غیر طبیعی مغز هستند که باعث حرکات تکراری می شوند، گاهی اوقات تشنج باعث از بین رفتن هوشیاری نیز می شود.
آفتاسی، موجب ایجاد مشکل در صحبت کردن و درک زبان است.
دلایل آتروفی مغز
آسیب ها، بیماری ها و عفونت ها می توانند به سلولهای مغزی آسیب رسانده و باعث ایجاد آتروفی مغز شوند. در زیر به بررسی بیشتر این موارد پرداخته شده است.

نحوه درمان آتروفی مغز
هر شرایطی که باعث آتروفی مغز شود، در نحوه درمان موثر است. در زیر این شرایط بیشتر مورد بررسی قرار گرفته اند.
سکته مغزی، با داروهایی مانند فعال کننده پلاسمینوژن بافتی (TPA) درمان می شود که لخته را برای بازگرداندن جریان خون به مغز حل می کند. جراحی همچنین می تواند لخته خون را برداشته یا رگ خونی آسیب دیده را برطرف کند. داروهای ضد انعقاد و کاهش فشار خون نیز می توانند به جلوگیری از سکته و آتروفی مغز کمک کنند.
مولتیپل اسکلروزیس، اغلب با داروهای اصلاح کننده بیماری مانند اوکرلیزوماب ، گلاتیرامراستات (کوپاکسون) و فینگولیمود (گیلنیا) درمان می شود. این داروها مانع حمله به سلولهای عصبی می شوند.
ایدز و اشکال خاصی از آنسفالیت با داروهای ضد ویروسی درمان می شوند. استروئیدها و داروهای آنتی بادی ویژه می توانند آنسفالیت خود ایمنی را درمان کنند.
سفلیس، با آنتی بیوتیک هایی درمان می شود که به جلوگیری از آسیب سلول های عصبی و سایر عوارض ناشی از بیماری کمک می کند.
آتروفی مغز، همچنین از طریق جراحی درمان می شود. جراحی از آسیب بیشتر به سلول های مغز جلوگیری می کند.
هیچ درمانی واقعی برای آسیب مغزی ناشی از بیماری آلزایمر، اشکال دیگر زوال عقل، فلج مغزی، بیماری هانتینگتون یا سرطان خون وجود ندارد. با این حال، برخی از داروها می توانند علائم این شرایط را تسکین دهند.